Książka Paths of Paradoxes autorstwa Marii Korusiewicz stanowi rzadki przykład eseistyki akademickiej, która przekracza tradycyjne podziały dyscyplinarne, nie tracąc przy tym intelektualnej ostrości ani językowej klarowności. Autorka proponuje czytelnikowi wędrówkę przez krajobrazy literatury, estetyki i refleksji kulturowej, których wspólnym mianownikiem jest doświadczenie paradoksu – pojmowanego nie jako intelektualna przeszkoda, lecz jako fundamentalna struktura rzeczywistości. Wychodząc od intuicji Paula Virilio o „miejscach znaczenia, którego nie wolno przeoczyć”, Korusiewicz podejmuje próbę uchwycenia napięć, sprzeczności i aporii, które towarzyszą zarówno percepcji, jak i działaniu. Książka nie rości sobie prawa do budowania nowego systemu – przeciwnie, jej siła polega na ostrożnej, ale głęboko zakorzenionej medytacji nad tym, co trudne do nazwania, a jednak stale obecne: nad momentami, w których filozofia spotyka się ze sztuką, naoczność z refleksją, opowieść z metaforą. Tom wpisuje się w szeroki nurt współczesnej humanistyki afektywnej, estetyki codzienności oraz refleksji poststrukturalnej, oferując zarazem czytelnikowi intelektualną przygodę i egzystencjalną bliskość. Jego charakter nie tyle informuje, ile zaprasza – do błądzenia, zawracania i myślenia przez paradoks.
Fragment recenzji prof. Pawła Jędrzejki